geheime verklaring

Liefste, jij die er niet bent en nooit zal,
vervollediging van onuitgesproken zinnen
(drie puntjes)
hoopgevend blanco blad op de rug van
mijn aangezicht, luchtig postpakketje.

Ik denk veel aan jouw onwezenlijkheid
aan jouw vingers die mijn huid net niet
die zo roze en zo fragiel zijn dat wij nooit
hand in hand opvallend lopen te wezen.

Soms vergeet ik jouw lichaam voor even,
dan vult de stinkende rivier mijn ogen

maar

gelukkig herinnert de verschrikkelijke geur
van de dode boten mij steeds opnieuw
aan jouw oneindige

verte

Dat
en dat alleen
maakt mijn glimlach zo omvangrijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s